De kern van de verplichting: wie en wanneer?
De verplichting wordt gefaseerd ingevoerd, beginnend bij de grootste spelers. Deze wetgeving is verplicht vanaf 2028 (over boekjaar 2027) voor grote organisaties en vanaf 2029 ook voor kleine organisaties (over boekjaar 2028). Kmo’s moeten er dus ook over rapporteren. Het goede nieuws is echter dat dit enkel geldt voor kmo’s die beursgenoteerd zijn, wat betekent dat u het waarschijnlijk niet hoeft te doen.
Waarom zou u dan wel vrijwillig rapporteren?
Hoewel de wet u niet direct verplicht, zijn er drie dwingende redenen om toch over te gaan tot duurzaamheidsrapportering. Dit geeft u een aantal voordelen:
Publiciteit en marketing: rapportering biedt ten eerste de kans om uit te pakken en te laten zien wat u effectief doet voor het milieu en de omgeving. Door uw inspanningen transparant te delen, versterkt u uw merkimago en toont u aan dat uw organisatie maatschappelijk betrokken is.
Kostenbesparing: ten tweede gaat het u ook wat kosten besparen. Als u namelijk efficiënt met die energie omgaat, kunt u daar, zeker met stijgende energieprijzen, serieus wat geld uithalen. De oefening om te rapporteren dwingt u om kritisch naar uw verbruik te kijken, wat direct tot meer efficiëntie en lagere kosten leidt.
De ‘waardeketen’-druk van derden: ten derde gaan die derde partijen – de partners waarmee u werkt, leveranciers of klanten – u misschien ook wel vragen om die rapportering te doen. Dit komt doordat grote organisaties verplicht moeten rapporteren, en zij die gegevens van u nodig hebben om aan hun eigen verplichtingen te voldoen. Dit zorgt voor indirecte druk op kmo’s om de gegevens bij te houden.
Samengevat…
…hoewel de wet u geen verplichting oplegt, is duurzaamheidsrapportering voor uw kmo een strategische beslissing. Het stelt u in staat te anticiperen op de eisen van grote klanten en tegelijkertijd interne efficiëntie en uw marktpositie te versterken.